Dlaczego garaz działa, a pudełko nie
Samochód wraca na swoje miejsce, ponieważ powrót na odpowiednie miejsce.
Pudełko działa z perspektywy rodzica. Wszystko jest w środku, podłoga jest czysta, problem pozornie rozwiązany. Dziecko sięga po nie i nie znajduje samochodu, którego chce, więc następnym razem zabierze sześć samochodów, aby znaleźć odpowiedni, i pozostawi wszystkie sześć na podłodze. Pudełko jest opróżniane na podłogę podczas każdej sesji zabawy, a odnawiane przez rodzica każdego wieczoru. Ten cykl nie jest trwały, a cała praca spada na rodzica.
Garaz działa z perspektywy dziecka. Każdy samochód ma widoczny, konkretny slot. Dziecko wie, gdzie mieszka niebieski samochód, gdzie samochód wyścigowy i gdzie samochód potworny.Schowanie samochodu do jego slotu nie jest czynnością porządkową. To czynność selekcji.Dziecko to robi, bo efekt – uporządkowana kolekcja, widoczna z całego pokoju – jest czymś, co woli od alternatywy.
Spersonalizowana tabliczka z imieniem z przodu wzmacnia to. Garaz z imieniem dziecka nie jest pojemnikiem do przechowywania należącym do rodzica. To instytucja dziecka. On jest za nią odpowiedzialny, bo jest jego. Różnica behawioralna między garażem z imieniem a bez imienia jest spójna i obserwowalna: garaże z imieniem pozostają bardziej uporządkowane przy mniejszym zaangażowaniu rodzica, bo dziecko ma inne podejście do obiektu, który nosi jego imię.
Problem podłogi rozwiązuje się przez sprawienie, że alternatywa dla podłogi jest lepsza od podłogi.Nie przez ukrywanie samochodów z podłogi, nie przez wydawanie poleceń, nie przez zakup pudełka. Przez podanie kolekcji domu, który dziecko woli – widocznego, dostępnego, konkretnego i należącego do niego.


